Dziękuję Ci z całego serca za wszystkie skoki, które przez lata dostarczały nam tylu wzruszeń i powodów do dumy. Dziękuję też za coś więcej niż sport — za to, że co tydzień w weekend spotykałam się z rodziną, zasiadaliśmy razem przed telewizorem i kibicowaliśmy, przeżywając każdą sekundę Twoich lotów.
Dziękuję za wszystkie emocje: radość, napięcie, łzy szczęścia i momenty, gdy serce biło szybciej. Za wiarę, którą dawałeś, pokazując, że nie ma rzeczy niemożliwych, jeśli ma się pasję, determinację i odwagę. Za Twoją niesamowitą samodyscyplinę i klasę — na skoczni i poza nią.
I dziękuję również za te lżejsze chwile — za śmieszne, czasem zadziorne wywiady z dziennikarzami, gdy z uśmiechem potrafiłeś im dogryźć i rozładować atmosferę.
Twoja kariera to coś więcej niż medale i rekordy. To wspomnienia, które zostaną z nami na zawsze. Zdecydowanie zasługujesz teraz na odpoczynek! Nie zmienia to faktu, że skoki bez Kamila Stocha nie będą już tymi samymi skokami. Będziemy tęsknić!
Dziękuję, Kamil. 🤍
