Tylko najwięksi zasługują na uznanie i wieczną pamięć. Takim sportowcem bez wątpienia jesteś ty Kamil. W 2011 roku gdy kończył karierę Adam, wydawało mi się że to koniec polskich skoków, fakt początki nigdy nie są łatwe, ale ty udowodniłeś wszystkim że z twoim podejściem wszystko jest możliwe. To dzięki Tobie od 2012 roku jestem zawsze w Zakopanem i Planicy. Mistrzu żegnaj, nasze serca już zaczynają tęsknić, ale takie już jest życie że coś się zaczyna a coś kończy. To było 26 lat wspaniałej historii polskich skoków narciarskich którą tworzyliście wspólnie najpierw z Adamem, a potem z chłopakami jako drużyna. Dziękuję za te wszystkie wspaniałe chwile.
