Panie Kamilu,
w tamtym roku skończylem 18 lat, kończy się „umownie” moje dzieciństwo, a Pan kończy karierę w tym samym sezonie. Zamyka się pewien rozdział, więc muszę Tobie niezmiernie podziękować za każdą sobotę i każdą niedzielę podczas których siadałem z rodzicami i dziadkami przed telewizorem, wiedząc, że zrobisz coś magicznego. Kiedy myślę, o moim dzieciństwie myślę o skokach i myślę o Tobie. Przyniosłeś mi niezliczoną ilość wspomnień. Jestem Tobie wdzięczny, bo to także dzięki Tobie, jestem dumny, że jestem Polakiem i doceniam to, co zrobiłeś dla polskiego sportu. Jesteś inspiracją dla mnie i dla wielu młodych sportowców. Jesteśmy Panu dozgonnie wdzięczni. Kochamy Cię Kamil.
